750 keer verschil maken

“Na 19 jaar staat de teller op 750: we hebben 750 medewerkers aan het werk geholpen”, vertelt mede-oprichter Paul Vermeer vrolijk lachend. Tijdens het vieren van deze mijlpaal krijgt dat getal nog een passend detail. Aleida rekende uit hoeveel plaatsingen 750 gemiddeld per jaar betekent: 34,97. Met twee cijfers achter de komma, heel kenmerkend voor het oog voor detail dat veel mensen met autisme hebben.

Die impact stopt niet bij de medewerker. Werk brengt inkomen, structuur en waardering”.

Volgens Paul wil het getal 750 eigenlijk zeggen: “dat we 750 mensenlevens heel positief veranderd hebben!” Hij geeft terecht aan dat er achter ieder getal een persoon zit die een fijne plek heeft gevonden. Een werkplek waar talent wordt gezien én waar ze rekening houden met wat iemand nodig heeft. “Die impact stopt niet bij de medewerker” stelt hij. “Werk brengt inkomen, structuur en waardering, dit zien ouders, partners en kinderen ook terug. Hij haalt het verhaal aan van een moeder die na jaren werk vond via AutiTalent. “Nu heeft ze weer iets om haar bed voor uit te komen”, zag haar zoon.

Van een eerste opdracht naar 750 plaatsingen

Het begin van AutiTalent ligt bij het Kadaster. Voor hen hebben we personeelsdossiers gedigitaliseerd. Werk dat we daarna nog heel veel vaker hebben gedaan: “ik denk dat we inmiddels honderdduizenden dossiers hebben gedigitaliseerd.” Een uitspraak van de eerste opdrachtgever is Paul altijd bijgebleven. “Hij zei: doordat ik jullie mensen heb begeleid, ben ik zelf een betere manager geworden. Ik weet beter waar ik rekening mee moet houden. En eigenlijk deed ik dat daarvoor veel te weinig bij mijn eigen mensen.” Voor Paul is die uitspraak nog altijd veelzeggend. Een plaatsing levert niet alleen een medewerker passend werk op; ook een leidinggevende en organisatie groeien erdoor.

Een medewerker wordt niet waardevol vanwege een diagnose, maar omdat de match klopt en diegene iets toevoegt”.

Van ‘iemand een kans geven’ naar kwaliteit

Het bereiken van de mijlpaal van 750e medewerker is voor de medeoprichter van AutiTalent ook een moment om eens terug te blikken. Is er veel veranderd? “Bij opdrachtgevers zie ik zeker een switch. Organisaties kloppen steeds vaker bij ons aan omdat ze goede mensen zoeken voor bepaald werk. Daarbij gaat het ze steeds meer om kwaliteit en resultaat dan om het idee dat ze iemand anders helpen die geen baan heeft. Inclusief werkgeverschap en kwaliteit hoeven elkaar volgens hem niet in de weg te zitten. Een medewerker wordt niet waardevol vanwege een diagnose, maar omdat de match klopt en diegene iets toevoegt.

Waarom AutiTalent na 750 doorgaat

Toch is 750 voor Paul geen eindpunt. “Ik heb wel eens gezegd dat we stoppen als we niet meer nodig zijn. Maar in mijn ogen is een organisatie als AutiTalent nog altijd hard nodig. In ons bestand staan nog 3.000 mensen die graag een baan willen. Tegelijk zijn een groot deel van vacatures niet geschikt voor mensen met autisme. Werkgevers die te vaak goede sociale of communicatieve vaardigheden vragen, ook wanneer die voor het werk zelf nauwelijks nodig zijn. Iemand met autisme slaat die vacature dan sneller over.”

Zijn ideaal is dat werkgevers nog preciezer kijken: welke talenten zijn echt nodig voor deze functie? En: hoe kan ik het werken met iemand die autisme heeft in de praktijk laten slagen? Tot die tijd is er werk te doen. Paul stelt daarom één simpele vraag: stoppen we bij 750, of gaan we door? Het antwoord komt al snel. “Op naar de 1000 AutiTalenten.”

Deel dit verhaal: